وقتی در اتاقم،


تنها صدای...

تیک تاک ساعت را می شنوم...

و سکوت را...

آن وقت است که می فهمم...

این تو نیستی...

خیال توست...

 

پ ن1: می دانی مخاطب خاص؟

تو، این روزها برایم حکم باران را داری وسط کویر،

همانقدر زندگی بخش، همانقدر محال!!!

اما...

من همچنان به تنهایی با دنیا روبرو می شوم! ...مقابله می کنم،

چرا که همواره در زندگی نبردهایی هست که نمی توان درآن پیروز شد...

 

پ ن2:می دانی؟ گاهی دستم می لرزد وقتی می نویسم...

        این سه نقطه های آخر بیشتر از دلنوشته هایم معنی دارند،

        لعنت به حرف هایی که اینجا هم نمی شود نوشت... لعنت!

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩٤/٥/۱۱ | ٧:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : چله نشین | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.