و من باز دوباره به تنهایی با دنیا روبرو شده ام...

و باز دوباره کسی نیست که دست یاری به سویش دراز کنم...

و باز دوباره باید به درونم بنگرم...

آیا هنوز هم قهرمانی در من نهفته هست که توان ادامه دادن داشته باشد؟

و

هنوز هم در زندگیم روزهایی هست که هیچکس نیست...

 

کجای این همیشه ابریم
که آسمان نشان نمی دهد؟

به گریه می رسم ولی سکوت
به گریه هم امان نمی دهد...

کجای این شبم که می کشد
هوای گریه ام به نا کجا

از این خرابیم که می برد
به خانه ای که نیست ای خدا

پ ن 1:و تو چه می دانی مخاطب خاص ! که دلتنگی همیشه همراهم می آید ، مثل سایه بی ردپا …جایی باید باشد غیر از این کنج تنهایی تا آدم گاهی آنجا جان بدهد...

پ ن 2: آهنگ بلاگ: ترانه شب سرمه از احسان خواجه امیری


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٢٧ | ۸:۳٩ ‎ب.ظ | نویسنده : چله نشین | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.