اگر پروانه ای در ژاپن بال بزند، آن سوی دنیا طوفانی به پا خواهد شد!

این را می گویند اثر پروانه ای....

 

دنیا پر از نشانه های من و توست.

اگر کمی رهاتر زندگی کنی و بینا تر شوی، می توانی رد پای نشانه هایت را در افق های دوردست هم تشخیص بدهی.

چشم هایت را باز کن وصورتت را به نسیم بسپار و خودت را رها کن تا نشانه هایت را دریابی.

همانگونه که یک شب پره نر از 40 کیلومتری بوی شب پره ماده را تشخیص می دهد...

اگر تنها خودت را رها کنی در جریان زندگی، آرامشی می یابی که با کمک آن خواهی توانست زمین و آسمان را از آن خود کنی.

دنیا پر از نشانه های ریز و درشت است.

می توانی با این نشانه ها راه را بیابی و بهتر بپیمایی.

هویت یعنی دست آویختن به نشان های کائنات و دل سپردن به قرعه فالی و گوش جان را برای آوای خوش زندگی، تیز کردن!

گاهی یک سلاح نشانه توست، گاهی یک نگاه، گاهی یک تماس و گاهی یک خبر!

نشانه ها را ورای خوبی و بدی ظاهری شان عمیق بنگر و دریاب.

اگر می خواهی هر روزت با روز بعدت فرق کند، باید به نشانه های کائنات احترام بگذاری.

کائنات تو را مجبور نمی کند که نشانه ها را ببینی،

این بستگی به استحقاق تو دارد که چقدر به نشانه ها احترام بگذاری!

 

پ ن: در مملکتی که ارزش زن به زیبایی و ارزش مرد به دارائی اوست،

دنبال اندیشه و انسانیت نگرد...


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۱٦ | ۱۱:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : چله نشین | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.