من برای همه مردم جامعه ای آرام فراهم ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم.

"کوروش هخامنشی"

 

ما برای همه یک جور نیستیم. رییس را "جنابعالی" خطاب می کنیم و به کارگر ساختمانی "هو" می گوییم و همسرمان را "تو" می نامیم. ما انتخاب می کنیم با هر کسی چگونه رفتار نماییم.

کارهایمان روی حساب و کتاب است.قربانی هم که می کنیم حواس مان به خودمان است. ماحتی روح خویش را گاهی در لابه لای تمناهای درونی مان گم می کنیم و جنگ مان اغلب با خویشتن درونی مان است. دنبال چرایی کارهایی هستیم که باب میلمان نبوده.

پشت دست کودک درون مان را داغ می کنیم که دیگر چنین و چنان نکند، بعد به او فشار می آوریم که رشد کن، بزرگ شو، قوی باش...

ما ادای صلح درمی آوریم و بانگ طبل ها را برای جنگ می نوازیم. در یک آن هم طرفدار صلح هستیم و هم جنگ.

آزاد منشی برایمان تعریف های کاملا مشخصی دارد، بستگی دارد که نفع ما در چه باشد. هرچه به صلاحمان باشد به آن توجه داریم و هر چه به صلاح دیگران باشد، نه!

.

.

.

انسان های وارسته بی نگاه می بخشند، ارزیابی نمی کنند، به کائنات و نشانه های آن احترام می گذارند.

هنگامی که برای نفس آدمی ارزشی یکسان قائل شوید، فرقی نمی کند اندیشه های آن فرد، رنگ پوستش، دارایی اش و مقامش.

 آن زمان است که دیگران را آن گونه که هستند پذیرفته اید.

 

پ ن 1: مواظب باشید آنچه را که دوست دارید، بدست آورید

وگرنه مجبور می شوید آنچه را که بدست آورده اید، دوست بدارید.

 

پ ن 2: اعتماد المثنی نداره، وقتی که رفت دیگه رفته!

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۱/٢/٢۳ | ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : چله نشین | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.