قلبم را پس می گیرم و کوچ می کنم...
می خواهم به جایی بروم که نگاهی روی سایه ام سنگینی نکند
و یادی ذره ای دلخوشم نسازد...
به تکه ای از ابر برای سقف تنهاییم راضی ام ...ولی...
 می دانم تا ابد یک مسافر خواهم ماند...
 
 
پ ن:با عشق،زمان فراموش می شود و با زمان هم، عشق!!!

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۱/٢/۱٦ | ۱٢:٤٠ ‎ق.ظ | نویسنده : چله نشین | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.