ادای آدم های متفاوت را درآوردن کار آسانی است. فقط باید کمی پررو باشی و کمی هم بازیگری بدانی. راحت است که بگویی دوستت دارم و دشوار نیست که ظاهر قابل اعتمادی داشته باشی.

کفش سفر را همه دارند، پای سفر را ندارند... سبزینه ها را همه دوست دارند اما پول گل های مصنوعی چینی را دادن، با داشتن گلدان گل فرق می کند...

عاشق شدن را که ما ایرانی ها ساعت به ساعت هم می توانیم، اما  عشقی که از هیپوتالاموس نیاید و از کرتکس بیاید کم است... ماده اش می شود ماجرای دوست داشتن از عشق برتر است...

ما ادبیات جهان را SMS کرده ایم و کلی چیزهای جالب برای هم می فرستیم اما در عمل نکردن به آن پیامک ها به شدت اصرار داریم... اعتیاد را بد می دانیم اما به زن، به عشق، به زنده ماندن معتادیم.

در کتابخانه حافظ داریم، اما خاک خورده وسهراب نداریم، طفلک را عشق دوران نوجوانیمان با خودش برده...

آنقدر مسافر نیستیم که برای رفتن به بقالی هم بزک می کنیم خودمان را.

زیر ابرو برداشتن مردها از زن ها هم بهتر شده، فقط عقلمان نمی رسد که به جای تیغ از موچین استفاده کنیم!

 

پ ن 1: اعتـماد المثنـی نـداره
وقتـی رفـت دیـگه رفـته
حواسـتونو جـمع کنیـد !!!

پ ن 2: با تشکر از ر.کریمی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۱/٢/٤ | ۱۱:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : چله نشین | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.