لهجه ولایت مادری ات مانند خلیج فارس است، که عرب نمی شود،

مانند مولانا است که ترک نمی شود و چون ابن سینا که ایرانی می ماند.

لهجه ولایت مادری ات مانند لالایی مادران است که گرچه ظاهر یکسانی دارد اما در درون خود، هر مادری رازی بدان می افزاید که لالایی اش را منحصر به فرد می سازد.

به زبان ولایت مادریت سخن بگو تا از یاد مبری که پوشش ات، آداب و رسوم ات،نگاه ات، سادگی هایت و حتی اندیشه هایت از دل سرزمینی بیرون می آید که بدان تعلق داری.

فراموش نکن ولایت مادری ات را که شناسنامه ات، مرکز ثقل ات و هویت ات را شکل داد و تو حالا در این نقطه ایستاده ای.

همانگونه که پاسپورت قهوه ای ات زمانی که به رنگ آبی در می آید، هنوز هم ایرانی هستی، زبان به سخن که می گشایی بختیاری باش، لر باش، کرد باش، بلوچ باش، آذری باش، ترکمن باش و بگذار فرهنگ ات سوار بر اندیشه ات باشد.

ماجرای لهجه ولایت مادری را می توان در هندوستان دید که زبان که می گشایند گویی فارسی سخن می گویند اما فرهنگ و تمدنشان هندی باقی مانده است.

شاید به این دلیل که هر گاه از آنها می پرسی  ?where are you from مانند بعضی ایرانی ها نمی گویند Italy بلکه می گویند India...

پ ی: با تشکر از  ر.کریمی عزیز


پی نوشت مهم 1:یه وقتایی هست که باید لم بدی یه گوشه و جریان زندگیتو مرور کنی وبگـــــــــــــــی به سلامتی خودم که اینقـــــــــــــدر تحمل داشتم ...!

 

پی نوشت مهم 2: مواظب باشید آنچه را که دوست دارید، بدست آورید 

وگرنه مجبور می شوید آنچه را که بدست آورده اید، دوست بدارید!!!


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۸ | ۸:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : چله نشین | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.